Studentenrestaurant De Brug: nieuw hoofdstuk voor een Gentse klassieker

Een brug tussen tijden

De Provincie Oost-Vlaanderen selecteerde De Brug onder de noemer “Burgerhuizen worden studentensite” als een van de zes inspirerende voorbeelden voor de Erfgoedprijs 2025. In de jurytekst wordt het project expliciet gepositioneerd als een brug tussen verschillende tijdslagen: negentiende-eeuwse burgerwoningen, het naoorlogse massarestaurant en de hedendaagse campusinfrastructuur voor een nieuwe generatie studenten. De nominatie focust niet alleen op restauratiekwaliteit, maar ook op de manier waarop erfgoed hier een motor wordt voor een open, levendige stadscampus, midden in de Gentse studentenbuurt.

Van herenhuis tot studentenrestaurant

De Brug huist in een voormalig herenhuis aan de Sint-Pietersnieuwstraat dat in de jaren vijftig grondig werd uitgebreid om de groeiende studentenpopulatie te kunnen voeden. De universiteit kocht in 1954 het huis Soupart en opende in 1960 het sterk vergrote restaurant, dat uitgroeide tot het populairste studentenrestaurant van de UGent en een herkenbaar ankerpunt werd tussen Boekentoren, Blandijn, UFO (Universiteitsforum) en Technicum. Tot 2006 fungeerde De Brug bovendien als volwaardig studentenhuis, met lokalen voor verenigingen en redacties, waardoor het gebouw een sterke sociale betekenis en een uitgesproken, maar gefragmenteerde ruimtelijke structuur ontwikkelde.

Ontwerpconcept

DBLV architecten vertrok in hun ontwerp van de complexe situatie: een herenhuis met achterbouw, latere uitbreidingen en dichtgeslibde tussenruimtes op een smalle strook tussen Sint-Pietersnieuwstraat en Muinkschelde. De verbouwing omvatte tegelijk de uitbreiding van het studentenrestaurant, de restauratie en herinrichting van het aangrenzende herenhuis tot kantoorruimte, en de voorbereiding van een breder project met studentenhuis, fietsenstalling en studentenplein. In plaats van een nieuw, dominant volume te introduceren, creëerden de ontwerpers een geordend en leesbaar geheel dat oud en nieuw subtiel onderscheidt, maar ruimtelijk verbindt.

Eigentijds campusprogramma

De nieuwe uitbreiding is strategisch naar het studentenplein georiënteerd en fungeert als publieke ingang en spil. Op het gelijkvloers opent de cafetaria volledig naar het plein, terwijl de verdieping als open, flexibel in te richten ruimte fungeert, bruikbaar als restaurant, studieruimte of auditorium. Daarmee vertaalt het ontwerp de traditionele refterlogica naar een eigentijds campusprogramma waarin eten, studeren en ontmoeten in elkaar overvloeien.

 

Behouden, ontdichten, verbinden

In een dicht stedelijk weefsel maakt het ontwerp een precieze afweging tussen wat behouden wordt en wat nieuw is. De oorspronkelijke Brug, lang ervaren als een grote achterbouw aan het herenhuis, werd herschikt door een nieuw volume dat het ensemble ordent en de historische geleding van de straat herwaardeert. De gevel van de uitbreiding sluit aan bij de buren via schaal en ritmering, maar laat via materialiteit en detaillering toch een discretie in tijd zien.

Een cruciale ingreep bleek het “ontdichten” van de tussenruimte tussen herenhuis en restaurant: alle aanhangsels zijn verdwenen, waardoor daglicht opnieuw diep in de gebouwen kan binnendringen. Tegelijk werd de naastgelegen tuin in het project geïntegreerd als tuinterras, waardoor de erfgoedcontext niet alleen bekeken, maar ook letterlijk gebruikt wordt door studenten en personeel. De restauratie van het herenhuis tot kantoorruimte voor UGent-medewerkers koppelt dan weer het dagelijkse universiteitsleven rechtstreeks aan de historische schil van de site.

Ruimtelijke organisatie en logistiek

De Brug was door decennia van aanpassingen een labyrint van trappen, keukens, circulatie en dienstgangen geworden. De verbouwing pakte dat probleem aan door een nieuw circulatieknooppunt te organiseren en bestaande ruimtes open te breken, onder meer met een doorlopende trappenzone die oud en nieuw met elkaar verbindt. De koude keuken werd gereorganiseerd en gekoppeld aan zowel het buitenterras als de verdieping, zodat de service-flow eenvoudiger en transparanter wordt.

Ook de logistiek van bevoorrading werd hertekend: nieuwe goederenruimtes aan de voorkant moeten het studentenplein ontlasten, zodat dit plein echt als verblijfsruimte kan functioneren. Het resultaat is een interne organisatie die de dagelijkse capaciteit van het restaurant ondersteunt, met lange openings- en service-uren, maar tegelijk ruimte biedt voor informele studieplekken en ontmoeting.

 

Architecturale expressie

De nieuwbouw kiest resoluut voor zichtbeton, zowel in het interieur als in de prefab gevelpanelen. Door gebruik te maken van multiplexprints in de bekisting kreeg het beton een fijn, houtachtig reliëf, dat tactiliteit en schaal toevoegt aan een ogenschijnlijk robuuste structuur. Die materialiteit sluit enerzijds aan bij de hedendaagse universiteitsarchitectuur rondom het UFO, maar legt anderzijds een rustig, neutraal decor aan tegen de fijnere detaillering van de gerestaureerde burgerhuizen.

Binnen zorgt het zichtbeton samen met grote glaspartijen voor een heldere, bijna infrastructurele sfeer waarin de studentenstromen de echte animatie brengen. De architecturale expressie is daarmee tegelijk bescheiden en toch duidelijk aanwezig, zoals ook in de projectfiche als “dubbele identiteit” wordt omschreven.

Een levendig huis voor studenten

Met de renovatie en uitbreiding zet de universiteit expliciet in op kwaliteitsvolle infrastructuur, niet alleen om meer borden te kunnen serveren, maar ook om studeren, samenwerken en ontspannen op één plek te bundelen. De Brug blijft het drukstbezochte studentenrestaurant, met doorlopende openingsuren van de vroege ochtend tot de late avond, maar functioneert tegelijk als studeerplek, informele werkruimte en ontmoetingsplek voor verschillende faculteiten. De verankering in de studentenwijk – op wandelafstand van Boekentoren, Blandijn en andere UGent-iconen – maakt van De Brug een dagelijks kruispunt van stromen en verhalen.

Foto’s © DBLV architecten / Filip Dujardin